اگر تا به حال در یک هتل پنج ستاره اقامت داشته‌اید و از صبحانه روی تخت و حوله‌های سفید لذت برده‌اید، لطفاً همین الان این صفحه را ببندید.چون هتلی که من می‌خواهم شما را به آن دعوت کنم، هیچ شباهتی به رویاهای شما ندارد. اینجا هتل «فرمانده‌ی دنیا» است؛ جایی که درِ اتاق‌ها قفل نیست، چون اصلاً راه فراری وجود ندارد.بله، خواننده‌ی عزیز. بعد از یازده کتاب پر از بدشانسی، آتش‌سوزی، زالو، سیرک خونخوار و زنبورهای قاتل، ما به آخرین ایستگاه قبل از پایان رسیده‌ایم. درست خواندید. ماقبل آخر.وایولت، کلاوس و سانی بودلر دیگر کودک نیستند. سفر طولانی و پر از سقوط، آن‌ها را به موجوداتی بدل کرده که حتی خودشان هم نمی‌شناسند. و حالا با دستورالعملی مرموز، پا به هتلی می‌گذارند که قرار است همه چیز را تمام کند.هتل «فرمانده‌ی دنیا» بنایی است بلند با پله‌هایی که تا ابرها می‌رود. در این هتل، خوش‌شانس‌ها در طبقات بالا و بدشانس‌ها در طبقات پایین زندگی می‌کنند. ولی هیچ‌کس به شما نمی‌گوید طبقه‌ی آخر چه شکلی است. شاید سالن کنفرانس باشد. شاید اتاقی پر از مدارک سری. یا شاید فقط یک سکوی پرش به سوی هیچ‌کجا.در این هتل شما با آدم‌هایی روبرو می‌شوید که گمان می‌کردید دیگر هرگز نخواهید دید. کسانی که بودلرها را نجات دادند، یا به آن‌ها خیانت کردند — یا شاید هم هر دو.آقای پو، همان بانکداری که تا حالا هیچ تصمیم درستی نگرفته، اینجا هم هست. سر و کله‌ی دوستان قدیمی، همان دوقلوهای کوئاگمایر، پیدا می‌شود. حتی بعضی از سرپرست‌های سابق بودلرها هم در راهروها پرسه می‌زنند. و البته…شماره‌ی اولاف هم اینجاست. اما این بار نه با لباس مبدل، نه بدون آن. این بار او لباسی پوشیده که تشخیصش را سخت می‌کند: لباس یک انسان معمولی. شاید اولاف دیگر آن قاتل یک‌چشمِ همیشگی نباشد. شاید او هم مثل بقیه، قربانی همان چیزی باشد که بودلرها دنبالش هستند: سازمان مرموزV.F.D.در این کتابِ تقریباً آخر، قانون‌های اخلاق وامانده‌اند. دیگر نمی‌شود با اطمینان گفت چه کسی خوب است و چه کسی بد. هیچ‌کس دستش تمیز نیست — نه اولاف، نه پلیس‌ها، و حتی نه خود بچه‌های بودلر. آخرین باری که مرتکب یک کارِ کاملاً درست شدند، کی بود؟ شاید هیچ وقت.در خطر ماقبل آخر، همه چیز در شرف انفجار است. یک استخر بزرگ، یک سونای داغ، یک خدمه‌ی هتل که اسلحه دست گرفته‌اند و یک آناناس عجیب که شاید کلید راز باشد. بچه‌ها باید تصمیم خیلی سختی بگیرند: به نجات آدم بد ادامه بدهند یا جلویش بایستند؟ طرف خوب بودن یعنی همیشه قانون را رعایت کردن، یا گاهی قانون را شکستن؟این کتاب شما را تا لبه‌ی پرتگاه می‌برد. صفحاتش بوی دود و باروت می‌دهد. و در پایانش، دیگر چیزی مثل قبل نخواهد بود.پس اگر دوازده جلد بدشانسی را تاب آورده‌اید و می‌خواهید ببینید پایان این ماجرای سیاه چه می‌شود، این کتاب را باز کنید. اما یادتان باشد: در خطر ماقبل آخر، هیچ‌کس زنده از هتل بیرون نمی‌آید — حداقل نه به همان شکلی که وارد شده.»