اگر فکر می‌کنید رفتن به مدرسه در روز اول مهر سخت است، لطفاً در خوش‌بینی خود تجدید نظر کنید.زیرا من می‌خواهم شما را به جایی ببرم که حتی کابوس‌های شبانه‌تان هم از توصیف آن عاجزند: مدرسه‌ی شبانه‌روزی «پروت»  جایی که شعارش «یادگیری، زجر، موش‌های مرده» است.بله، درست خواندید. «موش‌های مرده.»وایولت، کلاوس و سانی بودلر — همان سه خواهر و برادر بدشانسی که زندگی مدام با چکش به سرشان می‌کوبد — حالا مجبور شده‌اند دانش‌آموزانی بی‌خانمان در یک خوابگاه سرد، نمور و پر از زالو باشند. خوابگاهی به نام «سوله‌ی ۷» که تابستان‌ها جهنم است و زمستان‌ها بدتر از جهنم.اما بدی‌ها فقط به محل اقامتشان ختم نمی‌شود. مدیر مدرسه، یعنی نکرمنسر وایز (کسی که با پاهای کچلش می‌تواند اعصابتان را خرد کند)، از دستور دادن به بچه‌ها لذت می‌برد. اِستادگان تنیون و بَس دو موجود عجیب‌الخلقه‌اند که هیچ چیز یاد نمی‌دهند. و بدتر از همه…شماره‌ی اولاف (آری، همان قاتل بدذات با یک چشم زشت) این بار با لباس مبدل معلم ورزش وارد می‌شود. بله، کسی از شما خواسته که از یک قاتل حرفه‌ای شنای پروانه یاد بگیرید.در این کتابِ به غایت تیره‌بخت، شاهد ظاهر شدن دختران دوقلوی عجیبی به نام «کوئاگمایر» خواهید بود که شاید تنها دوستان واقعی بودلرها باشند… شاید. با آزمون‌هایی به نام «آزمایش جامع نهایی تعیین سطح» (اعداد بزرگ، با حروف بزرگ) روبرو می‌شوید که مثل بمبی ساعتی بر سر بچه‌هاست. و می‌بینید که چگونه می‌توان از «الاکلنگ» به عنوان تنها وسیله‌ی نجات از یک قلدر خبیث استفاده کرد… اگر قلدر خبیث اول شما را از روی الاکلنگ پرت نکند.این کتاب پر از حقیقت‌های تلخ درباره‌ی مدرسه است: اینکه معلم‌ها همیشه دوست شما نیستند، حیاط مدرسه میدان جنگ است و گاهی برای نجات جان خودتان، باید مجبور به فرار از امتحان ریاضی شوید.پس اگر به اندازه‌ی کافی شجاع (یا به اندازه‌ی بودلرها بدشانس) هستید که وارد این مدرسه بشوید، این کتاب را باز کنید. اما یادتان باشد: در مدرسه‌ی «پروت» نمره‌ی قبولی وجود ندارد… فقط نمره‌ی زنده ماندن.»